30. Μια μέρα αυτό το παιδί

Courtesy of www.ppowgallery.com

Μια μέρα αυτό το παιδί θα μεγαλώσει. Μια μέρα αυτό το παιδί θα γνωρίσει κάτι που προκαλεί ένα αίσθημα ισοδύναμο με την αποκόλληση της Γης από τον άξονά της. Μια μέρα αυτό το παιδί θα φτάσει σ' ένα σημείο όπου θ' αντιληφθεί μια διαίρεση που δεν είναι μαθηματική. Μια μέρα αυτό το παιδί θα νιώσει ένα ανακάτεμα στην καρδιά και στο λαιμό και στο στόμα του. Μια μέρα αυτό το παιδί θ' ανακαλύψει κάτι στο μυαλό και το σώμα και την ψυχή του που του προκαλεί πείνα. Μια μέρα αυτό το παιδί θα πράξει κάτι που θα κάνει τους άντρες που φορούν στολές ιερέων και ραβίνων, άντρες που κατοικούν σε κάποια πέτρινα κτήρια, να θέλουν το θάνατό του. Μια μέρα πολιτικοί θα θεσπίσουν νομοσχέδια εναντίον αυτού του παιδιού. Μια μέρα οικογένειες θα δώσουν ψευδείς πληροφορίες στα παιδιά τους και το κάθε παιδί θα μεταβιβάσει αυτές τις πληροφορίες στη δική του οικογένεια κι αυτές οι πληροφορίες θα είναι σχεδιασμένες για να κάνουν αφόρητη την ύπαρξη γι’ αυτό το παιδί. Μια μέρα αυτό το παιδί θα αρχίσει να βιώνει αυτή τη δραστηριότητα στο περιβάλλον του κι αυτή η δραστηριότητα και αυτές οι πληροφορίες θα τον ωθήσουν να αυτοκτονήσει ή να υποταγεί στον κίνδυνο με την ελπίδα της δολοφονίας ή να υποταγεί στη σιγή και στην αφάνεια. Όταν αρχίσει να μιλάει, άντρες που φοβούνται αυτό το παιδί θα αποπειραθούν να τον φιμώσουν με στραγγαλισμό, γροθιές, φυλακή, πνίξιμο, βιασμό, εκφοβισμό, νάρκωση, σχοινιά, όπλα, απειλές, συμμορίες, μπουκάλια, μαχαίρια, θρησκεία, αποκεφαλισμό και πυρπόληση. Γιατροί θα ανακηρύξουν αυτό το παιδί ιάσιμο σάμπως και ο νους του είναι ιός. Αυτό το παιδί θα χάσει τα συνταγματικά του δικαιώματα λόγω της επιδρομής της κυβέρνησης στην προσωπική του ζωή. Αυτό το παιδί θα αντιμετωπίσει ηλεκτροσόκ, φάρμακα και ρυθμιστικές θεραπείες σε εργαστήρια υπό την επιμέλεια ψυχολόγων και ερευνητών επιστημόνων. Θα υποστεί απώλεια σπιτιού, απώλεια πολιτικών δικαιωμάτων, απώλεια εργασίας και απώλεια όλων των διανοήσιμων ελευθεριών. Όλα αυτά θα ξεκινήσουν να συμβαίνουν σε ένα ή δυο χρόνια όταν ανακαλύψει ότι επιθυμεί να τοποθετήσει το γυμνό του κορμί πάνω στο γυμνό κορμί ενός άλλου αγοριού.

- One Day This Kid… (1991), έργο του David Wojnarowicz (1954-1992). 

Το βίντεο του ίδιου Fire in my Belly (1987), που πραγματεύεται το θάνατο του σύντροφού του από AIDS, αποσύρθηκε από την πρωτοπόρα έκθεση για τον ομοφυλόφιλο έρωτα Hide/Seek: Difference and Desire in American Portraiture του Smithsonian Institute στην Ουάσινγκτον (δαμέ), λόγω αντιδράσεων χριστιανών ρεπουμπλικάνων για το θέμα της έκθεσης και την εμφάνιση, στο βίντεο, ενός εσταυρωμένου με μυρμήγκια. Το Smithsonian λογόκρινε τον εαυτό του αποσύροντας το βίντεο, δημιουργώντας ένα προηγούμενο ενθάρρυνσης του κάθε ηθικά θιγμένου να παρεμβαίνει στην Τέχνη, της οποίας δουλειά δεν είναι η ταύτιση με την ηθική κανενός.

Φωτογραφία του David Wojnarowicz

- Μια μέρα τούτον το κοπελλούιν ελπίζει να κάμει κάτι για να έχουμε εκθέσεις για την ομοφυλόφιλη αγάπη και στην Κύπρο, για να εξερευνήσουμε τη ρευστότητα της σεξουαλικότητας και του κοινωνικού φύλου, αλλά κυρίως για να δούμε τις αντιδράσεις όλων όσων μάχονται για την ελευθερία της έκφρασης, λόγου χάριν, του Θεμιστοκλέους και του Ζαχαρία [sic τζιαι lol].




Το λογοκριμένο βίντεο (μέρος). Μουσική από την Diamanda Galas:

26. Γιατί είμαι γκέι; Αμμεϊρεφκε! - 7/11/2010

Να το ξεκαθαρίσω για να τελειώνουμε, γιατί εγίναν τα νεύρα μου λουβκιά: δεν έχει σημασία ο λόγος που είμαστε γκέι, αν γεννηθήκαμε ή γίναμε έτσι, αν είναι επιλογή ή όχι, αν την ομοφυλοφιλία την συναντούμε στη φύση ή όχι. Οκέι;

Το πιο ενδιαφέρον στο θέμα αυτό είναι γιατί να γίνετε καν συζήτηση. Τί κερδίζουμε αν απαντήσουμε αυτό το ερώτημα; Στο πλαίσιο των ανθρωπίνων δικαιωμάτων χρειάστηκε κανείς ποτέ να δικαιολογήσει τη διαφορετικότητά του, γιατί, πχ, είναι πιο μαυριδερός ή μουσουλμάνος; Άρα, ποιά σημασία έχει να αποδείξω αν ο λόγος που γουστάρω άντρες είναι στο DNA μου; Ή μήπως θα έκανε κάποιους στρέιτ να νιώσουν ότι κέρδισαν το γενετικό καζαντί, ενώ οι γκέι όχι;

Σημασία έχει ότι, όταν ένα άτομο θέλει να είναι με άτομο του ίδιου φύλου (άνω των 17 στην Κύπρο, και συναινών), δική του δουλεία, τους άλλους δεν τους επηρεάζει καθόλου. Εκτός, ενδεχομένως, από το να ταρακουνεί τις αντιλήψεις τους. Αλλά και τί έγινε; Εμένα οι αντιλήψεις μου ταρακουνιούνται κάθε φορά που κυκλοφορώ στους δρόμους και βλέπω μερσεντάρες παρκαρισμένες στα πεζοδρόμια, χωρισιές πάνω που φαλάκρες, καμπαρέ τζιαι μπούκκικά γεμάτα. Ή κάθε φορά που ακούω τον κάθε πολιτικό που έφαεν τζι έσπασε μ' εφτά μασέλλες να μου λαλεί τί πρέπει να κάμω, ενώ συνεχίζει να διαιωνίζει το Κυπριακό με την ελπίδα ότι θα παραμείνει, ο ίδιος, επίκαιρος. Γι' αυτό μεν μου εγίναν ούλλοι τωρά προστάτες της ηθικής της Κύπρου, ή να νομίζουν ότι υπάρχει ένα απόλυτο, καθολικό μέτρο ηθικής: προφανώς ο καθένας έχει το δικό του.

Παρακολουθώντας μια διάλεξη την εβδομάδα που πέρασε για τα εγκλήματα στην Κύπρο κατά των ανθρώπων με άτυπη σεξουαλικότητα, διαπίστωσα τα εξής:
1. Υπάρχει πρόβλημα εγκλημάτων μίσους, αλλά αυτό θα μπορούσα να σας το πω κι εγώ. Ώσποσον εννά ζιώ να σας παραντζιέλλω;
2. Στην Κύπρο χρειαζόμαστε ένα Βαλλιανάτο να τα λέει εντελώς χύμα, χαρισματικό, διαβασμένο και με ευφράδεια. Παιδιά της accept το ξέρω ότι είναι αρχή, αλλά χρειάζεστε διάβασμα.
3. Η "απεύθυνση χαιρετισμού" σε μια διάλεξη δεν σημαίνει μπαίνω, δείχνω τη φάτσα μου και φέυγω. Αν κάποιος ενδιαφέρεται για το θέμα περισότερο απ' ότι ενδιαφέρεται για τις πιθανές ψήφους του ΛΟΑΤ πληθυσμού, αν ενδιαφέρεται για το θέμα στη βάση των ανθρωπίνων δικαιώματων κι αν είναι εναντίον των διακρίσεων, θα πρέπει να το δείχνει μένωντας και συζητώντας. Εμείς οι ΛΟΑΤ και οι συμμάχοι τους πρέπει να ζητάμε από τους πολιτικούς να είναι συνέταιροι και σύμβουλοι στο πλαίσιο της κοινωνίας των πολιτών, όχι να είναι πατρικιανοί που μας δεούν με την προστασία τους (ή κάνοντάς μας "ιτά"). Απ' την άλλη βλέπω το θέμα και πιο ψυχρά και δέχομαι την συμμετοχή πολιτικών όσο κι αν υποψιάζομαι "προεκλογική εκστρατεία." Beggars can't be choosers και σ' αυτό το στάδιο, αφού η αρχή των ίσων δικαιωμάτων δεν είναι αρκετή, ανέχομαι να έχουμε ως δέλεαρ την ΛΟΑΤ ψήφο.

- Ήρθε και ο φίλος ο καλύτερος για shιshίνισμα και catching up και φάγαμε μια κούππα ρόδια. Χαλάλι τα μαυρισμένα χέρια.

13. Ψήφισμα

Ο Τοιούτος:

Α. Επαναβεβαιώνοντας ότι εν γκέι, ότι ξέρει το, δέχετε το, εν εντάξει τζιαι κοντεύκει το στόχο του κάθε γκέι ή λοάδ* ατόμου (ελπίζει), δηλαδή την περηφάνεια, αν τζιαι ο στόχος μάλλον θα έπρεπε να ήταν να γινόταν το θέμα της σεξουαλικότητας τζιαι του κοινωνικού φύλου τόσο καθημερινό που να μην τον έκοφτεν,

Β. Σημειώνοντας ότι αν τζιαι κοινωνικός, μορφωμένος τζιαι good looking είναι μόνος του τις νύχτες του καλοτζαιρκού, τζιαι ουσιαστικά χωρίς εμφανή τζι αναγνωρίσημη κοινότητα για στήριξη τζιαι χάι χούι,

Γ. Αναγνωρίζοντας ότι ζει στην πιο αλλοφοβική χώρα της Ε.Ε., ότι δεν τον κανεί μόνον η επιβίωση, αλλά θέλει να περνά τζιαι καλά, τζιαι επίσης ότι το “κρύψε να περάσουμε” δεν το ανέχετε άλλον,

Δ. Υπενθυμίζοντας ότι φίλοι του εφάαν ξύλο τζιαι ξιτιμασιές επειδή εν γκέι, τζι επίσης ότι άλλοι (πρώην) φίλοι του εφουμίζουνταν πώς εδέραν τον “πούshτη” της γειτονιάς,

Ε. Σιαιρετόντας την πρόοδο που γίνεται τελευταία τουλάχιστον σε ότι αφορά τη συζήτηση των δικαιωμάτων τζιαι υποχρεώσεων των λοάδ ατόμων (ο Τοιούτος έσιει χρόνια που σαλαβατά, ήταν γκέι πριν γίνει της μόδας), αλλά επίσης

ΣΤ. Κατανοώντας ότι η συζήτηση πρέπει να επεκταθεί σε πιό βασικά ζητήματα σεβασμού, αξιοπρέπειας τζιαι αποδοχής, τζι όι μόνον στα νομικά ή πολιτειακά,



1. Συνεχίζει ακάθεκτως τον καθημερινόν αγώνα στη ζούγκλα του ίντερνετ για εξεύρεση χαρτωμένου, έστω τζιαι προσωρινού, σε σημείο που σκέφτετε να ξαναβάλει φωτογραφία προσώπου στη σελίδα του (παρόλον που τωρά που έσιει φωτογραφία του κορμιού του του θεϊκού επικοινωνούν παραπάνω λεβέντες μαζί του),

2. Συνεχίζει τις αγκωνιές για να “κάμει τόπο”, έστω τζιαι για τα μιτσία που οι άλλοι ούτε που τα σκέφτουνται, πχ, να βαστά σιερκές, έστω τζι αν λαλούσιν “ίντα μαλάκας/σιύλλα/προκλητικός ένει”,

3. Προτρέπει ούλλον τον δημοκρατικό τζιαι προοδευτικά σκεφτόμενο κόσμο, ετεροφυλόφιλο ή όι, να βοηθήσουν τους λοάδ τζιαι να τους κάμουν τζιαι τούτους λλίον τόπον μεσ’ τα σκατά που κολυμπούμεν ούλλοι,

4. Ζητά που τους φίλους του μη- πούshτηες, μη- queer, μη-λοάδ, να εξαλείψουν τη χρήση του όρου πούshτης** (ή άλλου απαξιωτικού όρου που διαιωνίζει στερεότυπα), γι αστείο, ή επειδή “έτσι εν η έκφραση” ή επειδή “έτσι λαλούν ούλλοι”, τζιαι να κατανοούν γιατί τον πιάνει η πελλάρα άμαν ακούει τες ξιτιμασιές τζιαι μετά τις δικαιολογίες,

5. Καλεί την κοινότητα των λοάδ ατόμων να φκεί που την αφάνεια, τα ερμάρκα τζιαι τις αρμαρόλλες, να πει την φαρματζερήν αλήθκειαν (γιατί ένα μερτικόν του φταιξίματος για την υποκρισίαν έχουμεν το), ματζελιόν τζι όποιον πάρει ο χάρος, “σ’ όποιον αρέσουμε” που λαλεί τζι η πασιά, άσε που τούτον θα βοηθήσει να δημιουργηθεί τζι η κοινότητα που της έσιει τόσον καμόν ο Τοιούτος,

6. Καλεί τα λοάδ άτομα να εντάξουν τζιαι τους ετεροφυλόφιλους στον αγώνα τούτον που τους αφορά άμεσα, όι μόνον επειδή ο αρφός τους, η μάνα τους ή η καττινιέρισά τους μπορεί να είναι λοάδ άτομα, αλλά επειδή τούντην ερωτική καταπίεση του “τί θα πεί ο κόσμος” νιώθουν την τζι οι ίδιοι, είναι σίουρος,

τζιαι 7., εκφράζει την υποστήριξή του προς την μκο Αccept.

Αυτά.

ΥΓ: Κατ’ οίκων εργασία: http://www.acceptcy.org" www.acceptcy.org

*λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφισεξουαλικοί, διαφυλικοί
**ο Τοιούτος δικαιούται, επειδή ένει!

11. Θέμη γυρέφκουμε

Το ΡΙΚ, λέει, αποφάσισε τελικά να μεταδόσει το φιλμάκι σχετικά με τις διακρίσεις εναντίον των ομοφυλόφυλων. Πολύ αργά και υστερόβουλα. Η πρόθεση είναι που μετρά, όχι το αποτέλεσμα του κραξίματος, Θέμη μου.

Δεν είναι επιχείρημα αυτό που ακόυστηκε, ότι η πληοψηφεία των θεατών μπορεί και να διαφωνούν με τα δικαιώματα των γκέι, ή ότι η κοινωνία δεν είναι ακόμα “έτοιμη”. That’s the fucking point! Αν δεν διαφωνούσαν, αν ήταν έτοιμοι, δεν θα χρειαζόταν να ματαδοθεί το φιλμάκι. Και η προστασία των δικαιωμάτων οποιουδήποτε γίνεται άσχετα από τη γνώμη της πλειοψηφείας. Γι αυτό υπάρχουν οι νόμοι, οι χάρτες ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Για να προστατεύονται ΟΛΟΙ, άσχετα με τη γνώμη της όποιας πλειοψηφείας. Αναλογίζομαι μόνο το ρόλο της πλειοψηφείας στην άνοδο των Ναζι.

Γι αυτά μιλούσα με κάποιον φίλο χτες το βράδυ, μα εγώ το μόνο που ζητούσα ήταν το χάδι. Χαρακτηριστικό των ημερών.

-Είναι κι ζέστη, οι μπύρες, τα μαγιώ, η ακάλυπτη σάρκα που μου θυμίζουν συνεχώς ότι είμαι σινγκλ, είναι η αποχαύνωση που νιώθω κάθε μέρα από τις 10 ως τις 6 το απόγευμα, μια θερινή νάρκη, που μου κάνει το μυαλό πουρκούρι. Αλλά μετά, με το που πέφτει ο ήλιος, που ακούγεται ο απογευματινός χότζιας, και φυσά το πρώτο δροσερό αερούδιν, με πιάνει η μανία εύρεσης άντρα. Επειδή δεν είμαι του δασουδίου, του πάρκου και του πάρκινγκ, επειδή δεν έχει η Λευκωσία γκέι μπαρ, - η ποδά, διότι στη Λευκωσία την ποτζιεί είναι το Λορέντζα καφέ, δίπλα στο Μπουγιούκ Χαν όπου κάθε 3η Παρασκευη του μήνα γίνεται το pink party - αλλά και να είχε θα έλειπε η κουλτούρα του φλέρτ και της ακόλουθης προσπάθειας να γοητέυσεις κάποιον/α μέχρι να κάνετε σεξ (όπως βλέπουμε στα έργα), κι επειδή οι πλήστοι γκέι είναι κρυφοί (κι απ’ τον εαυτό τους ακόμα) και άρα δεν παίζει ο πιο δημοφιλής τρόπος εύρεσης γκόμενου/ας στην Κύπρο, δηλαδή η γνωριμία μέσω κοινών γνωστών, έτσι λοιπόν καταφεύγω στο ίντερνετ. Σε εξειδικευμένα sites, πχ, το gayromeo και το gaydar.co.uk, που είναι όπως το facebook, αλλά στο πιό γκέι, κάνεις προφίλ, βάζεις φώτος, λες τι ψάχνεις, ποιόν/ους γυρεύεις και αρχίζεις το παιχνίδι. Bottom, top ή versatile, M, L, XL, cut, uncut, ts, tv, cd, m4m, gay, bi, εχεμύθεια, διακριτικότητα, no strings attached, όχι στις Λούλλες, τους χοντρούς, τους γέρους, τις κατζιασμένες. Φιλία, σχέση ή σεξ, με γνωριμία πρώτα ή απ’ ευθείας, όχι απαραιτήτως μ’ αυτή τη σειρά, κι ότι ήθελε προκύψει. Μικρές αγγελίες στο πιο απαιτητικό και στο πιο γρήγορο. Και μανία με τους straight acting- μερικές φορές οι γκέι είναι πιο ομοφοβικοί απ’ όλους, έχοντας εσωτερικεύσει την κοινωνική απέχθεια προς τους τοιούτους, την κατευθύνουν στον εαυτό τους και στους άλλους. Αν πουshτοδείχνεις, αν τους θυμίζεις τον εαυτό τους, είσαι λιγότερο επιθυμητός. Λες κι ο κάθε άντρας πρέπει να είναι απαραιτήτως βαρύς κι ασήκωτος, λες κι υπάρχει ένας μόνο τρόπος να εκφραστεί η αρρενωπότητα. Και αρχίζεις το παιγνίδι, να φανείς μυστήριος, ωραίος, έξυπνος, επικοινωνιακός, με χιούμορ, με αισθήματα, και με μεγάλη πούτσα, Και ποτέ απελπισμένος, αγάμητος ή με baggage. Για να δούμε τι θα βρούμε…